ابو القاسم سلطانى

430

دايرة المعارف طب سنتى ( گياهان دارويى ) ( فارسى )

Code - 1954 حشيشه الليمون Cymbopogon citratus ( D . C . ) Staph گياهى است پايا ، از خانواده Gramineae داراى ساقه بلند ، برگ خشن ، باريك دراز ، معطر با بوئى شبيه به بوى ليمو به همين جهت آن را گياه ليمو Lemon grass ناميده‌اند . گياه در منطقه وسيعى از جنوب شرقى آسيا ، ميسورى هند ، مركز و جنوب امريكا ، شمال و جنوب افريقا پراكندگى دارد . گياه از زمانهاى دور در هند شناخته شده و به سنسكريتى Takratrani ناميده شده است و از آن در درمان بىاشتهائى ، بيخوابى ، دردهاى معدى روده‌اى ، استفراغ و تب مصرف مىشده است . تركيبات شيميائى : برگ‌هاى قسمت فوقانى ساقه داراى اسانسى مىباشد كه به وسيله تقطير با بخار آب به دست مىآيد . اين اسانس متشكل از 70 تا 85 درصد سيترال ، 8 - 7 درصد سيترونل لول ، 12 - 10 درصد ميرسن ، 4 درصد ژرانيول ، ژرانيل‌استات ، پىپريتون Piperiton ، پىپريل ليل الكل و Nerolidol مىباشد . قسمت قابل مصرف : برگ و اسانس خواص : برگ داراى اثرات ضد اسپاسم معده روده‌اى ، ضد نفخ ، ضد رماتيسم ، تب‌بر و ضد درد و اسانس نيز ضد نفخ و متوقف‌كننده رشد كوكسىهاى گرم مثبت ، اشريشياكلى و ضد قارچ مىباشد . موارد مصرف درمانى : از دم‌كرده 20 درصد برگ به صورت چاى جهت رفع تب ، تسكين درد دندان ، ورم لثه ، استفراغ به خصوص استفراغ مبتلايان به و با ، نفخ ، دردهاى معدى روده‌اى و در مكزيك در استرس و در چين از جوشانده آن در سرماخوردگى استفاده مىشود . اسانس به صورت موضعى در دردهاى عصبى ، رماتيسم مزمن ، دررفتگيها مورد مصرف دارد . Code - 1955 سنبل هندى * Cymbopogon nardus Rendle گياهى است علفى ، يك ساله از خانواده Gramineae ، داراى برگ‌هاى باريك دراز و سنبله‌ها به رنگ سبز متمايل به زرد مىباشند . گياه بومى جنوب هند و سيلان مىباشد و به منظور تهيه اسانس در سيلان ، گويان ، فورموز و جامائيكا پرورش داده مىشود .